Yapay zekânın insanları değerlendirmede kullanılmasına dair tartışmalar çoğu zaman yanlış bir soruyla başlıyor: “AI bir insan hakkında doğru karar verebilir mi?”
Bence daha iyi soru şu: AI, insan davranışına dair daha iyi kanıt toplamamıza ve bu kanıtı daha tutarlı yorumlamamıza yardım edebilir mi?
Bugün The Leapers’ta üzerinde çalıştığımız sistemlerin temelinde bu ayrım var.
Bir kişinin “iyi lider”, “analitik” veya “yüksek potansiyelli” olduğunu doğrudan bir algoritmaya söylettirmek yerine, önce hangi yetkinliği ölçmek istediğimizi tanımlıyoruz. Sonra bu yetkinliğin hangi gözlemlenebilir davranışlarla ortaya çıktığını belirliyor, kişiyi bu davranışları gösterebileceği gerçekçi senaryolara sokuyoruz.
Yapay zekâ burada cevabı veren otorite değil; ortaya çıkan büyük miktardaki davranışsal kanıtı işleyen bir araç.
Yazılı ve sözlü yanıtları yapılandırabilir, farklı egzersizlerde tekrar eden davranış örüntülerini görünür kılabilir ve gözlemleri önceden tanımlanmış davranış göstergeleriyle eşleştirmeye yardımcı olabilir.
Ama son yorum hâlâ insana ait.
Bence AI’ın insan değerlendirmesindeki en güçlü kullanım alanı, insanı denklemden çıkarmak değil; insanın daha iyi görmesini sağlamak.